Namrata Shrestha's Video Scandal

Namrata shrestha is the latest Gossip girl after her video scandal lately. Its up to you to decide whether its real or just created to harm her upgrowing popularity. Well here's a good gossip on the scandal By Alex Alvarez .
Twenty-three-year-old Nepalese actress and model Namrata Shrestha is at the center of a huge controversy after her sex tape was leaked to the public. The most controversial aspect of this scandal, however, might be be the fact that Shrestha has shrugged the whole thing off instead of acting ashamed and apologetic.
The video co-starred Chris Sutula, aka “DJ Tantrik,” who happens to be married.

Some members of the Nepalese press believe Shrestha’s attitude towards her video reflects a change in Nepalese society and attitudes towards sex:

Parallels are being drawn between it and the Shrisha Karki scandal that erupted in 2002, creating a furore, intense social condemnation and even police action…In 2002, Shrisha, another aspiring starlet, committed suicide after a weekly published a report exposing the casting couch syndrome in Nepal’s film industry which exploited Shrisha and other vulnerable newcomers like her…However, the nude photograph of Shrisha, published by the Jana Aastha weekly with its report on enforced prostitution in the Nepali film industry caused the young actress to commit suicide, triggering a backlash against the weekly…”I had to remain underground for one and a half years,” says Kishor Shrestha, the 39-year-old editor of the weekly, who in 2002 faced a warrant for his arrest due to growing social outcry.

Shrestha’s attitude towards her tape is refreshing, (despite that tape revealing an ill-advised tryst with a married person) especially at a time when so many U.S. and Latin American celebrities feel the need to act shocked and embarrassed even as their careers soar after their involvement in a sex tape. Much of the American public’s reactions to these videos include a healthy dose of skepticism, especially when stars’ sexual exploits are leaked just as they are about to promote a new movie or reality series (we’re looking at you, Paris Hilton and Kim Kardashian), or when stars refuse to take responsibility for their involvement in a sex tape, a la Noelia, yet continue to discuss them, over and over and over, with the press.

Shrestha’s decision to take ownership for her actions and not be ashamed of the fact that, hey, she has sex (again, albeit with someone who was not single) might work to change perceptions about female sexuality in Nepal, especially given the case of Shrisha Karki, which revealed that women in the entertainment industry were victims of sexual exploitation rather than the keepers of their own sexuality.

People have sex. Women have sex. Sometimes, women have sex on tape. Yes, it is invasive and possibly embarrassing when evidence of this is shown to strangers, but that doesn’t make the fact that a woman had and enjoyed sex something shameful. Even if she might want to stick to taping herself with unmarried men in the future.

We are sorry that the scandal video cannot be posted here. Please add some comments of sense on the topic.

Maoists want to change national flag

KATHMANDU, Sep 16 - A fresh dispute over the national flag has erupted between the UCPN (Maoist) and the other parties.
The main opposition Maoist party has been calling for the provision of a new model of national flag that should contain stars equal in numbers to the number of federal units after the restructuring of the state.

The flag row surfaced at the sub-committee formed by the Constituent Assembly (CA).
At the meeting, the UCPN (Maoist), the Rastriya Janamorcha, and the Dalit Janajati Party demanded that the country’s flag should be changed after the state restructuring.

However, the Nepali Congress, the CPN-UML, and the Nepal Majdoor Kishan Party have asserted that it is not necessary to change the national flag as it gives our national identity.
Nepal's current flag is the only national flag that is not rectangular.

Dashain festival begins

KATHMANDU, Sep 19 - The most auspicious festival of Hindus in Nepal Dashain has begun on Saturday.
People across the country are celebrating the first day of Dashain, Ghatasthapana, with great rejoice.
On Ghatasthapana, which literally means establishing pot, a kalash, holy water vessel, symbolising Goddess Durga is placed in the prayer room. The kalash is filled with holy water and covered with cow dung in which seeds are sown. The seeds will grow to long yellow grass called Jamara. It is offered along with Tika during the last five days of Dashain.
Dashain generally lasts for about fifteen days starting the bright lunar fortnight and ends on the day of the full moon. It marks the triumph of good over the evil.
According to Hindu mythology, Goddess Durga slayed the demon Mahisasur who terrorised the people. The first nine days signify the battle between Goddess Durga and Mahisasur. The tenth day is the day when Mahisasur was slain and the last five days signify the celebration of the victory.--KANTIPUR DAILY NEWS

असमझदारीले बढाएको अन्योल

भाद्र ३० - केही समययता राष्ट्रिय राजनीति असमझदारी, मुठभेड र अन्योलतर्फ हुत्तिदै गएको छ । सत्ता र विपक्षबीच हुनुपर्ने न्यूनतम शिष्टता र हार्दिकतासमेत ह्रासोन्मुख देखिन्छ । खासगरी माओवादीले सरकारविरुद्ध गरिरहेको आन्दोलन चर्काउँदै जाँदा राजनीतिक तनाव बढेको हो । उनीहरूले प्रधानमन्त्री र मन्त्रीहरूको कार्यक्रम बहिष्कार तथा विरोध प्रदर्शन गर्ने क्रममा कालोझन्डा देखाउने मात्र नभई ढुंगामुढा र अवरोध सिर्जना गर्ने उग्रतासमेत देखाउन थालेका छन् । सोमबार विराटनगरमा प्रधानमन्त्री माधवकुमार नेपालको पूर्वनिर्धारित कार्यक्रममा हिंसक घेराउ गरिएपछि प्रहरीले लाठी र अश्रुग्याससमेत प्रहार गर्नुपर्‍यो । सोमबारै उपप्रधानमन्त्री विजयकुमार गच्छदारले काठमाडौंमा र ऊर्जामन्त्री प्रकाशशरण महतले नुवाकोटमा अवरोध र ढुंगामुढाको सामना गर्नुपर्‍यो । केही दिनयता अन्य मन्त्रीले पनि लगातार यस्तै व्यवहार भोग्नुपरिरहेको छ । सरकारविरुद्ध शान्तिपूर्ण विरोध प्रदर्शन गर्ने लोकतान्त्रिक अधिकार जो कोहीलाई हुन्छ तर विरोधका नाममा हूलहुज्जत र बलप्रयोग गर्न पाइँदैन भन्ने कुरा माओवादी नेताहरूले बुझ्नुपर्छ र यस्ता गतिविधि तत्काल रोक्नुपर्छ । सरकारले पनि माओवादी गतिविधि नियन्त्रण गर्ने नाममा अत्यधिक बल प्रयोग गर्ने र स्थितिलाई तनावपूर्ण बनाउने गल्ती गर्नु हुन्न ।
माओवादीले तत्कालीन प्रधानसेनापतिलाई पदमुक्त गर्ने आफ्नो सरकारको निर्णय राष्ट्रपतिले उल्टाएपछि नागरिक सर्वोच्चता कायम गरिनुपर्ने मागका साथ राष्ट्रपतिको उक्त कदमविरुद्ध आन्दोलन गरिरहेको छ । आन्दोलनको क्रमसँगै पक्ष-विपक्षका प्रमुख नेताहरूबीच वाकयुद्ध चर्केको छ जो प्रहरी, प्रदर्शनकारी भिडन्तभन्दा खतरनाक छ । प्रधानमन्त्री नेपालदेखि माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहालसम्मका मुख्य नेताहरू एक-अर्काविरुद्ध व्यक्तिगत गालीगलौज र तल्लोस्तरका टीका-टिप्पणीमा उत्रेका छन् । यसले उनीहरूमा अविश्वास बढाउँदै लगेको छ जसले राजनीतिक सहमतिको सम्भावनालाई झन्-झन् टाढा पुर्‍याउने जोखिम छ । बिर्सनु हुन्न, गणतन्त्र, अन्तरिम संविधान, शान्ति प्रक्रियालगायत हाम्रा पछिल्ला राजनीतिक उपलब्धिहरू सहमतीय आधारमा सम्भव
भएका हुन् । अहिलेको प्रमुख राष्ट्रिय कार्यसूची बन्न पुगेको नयाँ संविधान निर्माण पनि प्रमुख दलहरूबीच न्यूनतम सहमति हुनसक्ने वा नसक्ने कुरामा निर्भर छ । त्यसैले एक सीमाभन्दा बढी अविश्वास उत्पन्न भएमा राष्ट्रिय जोखिम निम्तिन सक्छ । यो वास्तविकतालाई मुख्य दल र त्यसका प्रमुख नेताहरूले आत्मसात गर्नुपर्छ ।
अहिले मुलुकका अगुवा नेताहरूबीच मात्र होइन ती नेताहरूका पार्टीसमेत आन्तरिक द्वन्द्व र असमझदारीको चपेटामा परेका छन् । मुख्य सत्तारूढ दल एमालेमा अध्यक्ष झलनाथ खनाल र वरिष्ठ नेताद्वय प्रधानमन्त्री नेपाल, केपी शर्मा ओली पक्षधरबीच सार्वजनिक आरोप, प्रत्यारोप जारी छ । कांग्रेसमा सभापति गिरिजाप्रसाद कोइरालाको पुत्रीमोह खुलेरै प्रकट भएपछि उनको दशकौं पुरानो प्राधिकार पहिलोपटक संकटमा परेको छ । माओवादीभित्रको गुटगत गतिविधि हाललाई रोकिएको छ तर त्यसले स्थायी रोगका रूपमा जरा गाढिसकेको आभास मिल्छ । यस्तो अवस्थामा पार्टी-पार्टी र नेता-नेताबीच व्यक्तिगत कटुता र शत्रुता सिर्जना हुनु मुलुकको हितमा छैन ।
यसअघि शान्ति प्रक्रियाका प्रमुख दुई पात्र गिरिजाप्रसाद कोइराला र पुष्पकमल दाहालले पालैपालो मुलुकको बागडोर सम्हाल्ने अवसर पाएका थिए । जनआन्दोलन-२ पछि तेस्रो प्रधानमन्त्रीको जिम्मेवारी माधवकुमार नेपालले पाएका छन्, जो आफैं शान्ति प्रक्रियाका अगुवा सहजकर्ता हुन् । शान्ति प्रक्रियाको संवेदनशीलता र यसको असफलताबाट उत्पन्न हुनसक्ने राष्ट्रिय जोखिमको मूल्य उनले सम्भवतः राम्रैसँग बुझेका छन् । त्यसैले वर्तमान टकरावलाई मत्थर पार्न राज्यको कार्यकारीका रूपमा माओवादीलगायत सबै असन्तुष्ट पक्षलाई राजनीतिक संवाद र सहमतिको मार्गमा ल्याउन उनले तत्काल अग्रसरता लिन सक्नुपर्छ ।-सम्पादकीय

चार रुपैयाँ चोर्दा ज्यानै लिए

काठमाडौं, भाद्र ३० - चंगा किन्न चार रुपैयाँ चोरेकै कारण राजधानीको कपनमा एक बालकले ज्यान गुमाएका छन् । चोरी अभियोगमा घरबेटीबाट कुटिएका आठ वषर्ीय अभिषेक गुरुङ शनिबार आफ्नै कोठाको झ्यालमा झुन्डिएको अवस्थामा मृत फेला परेका हुन् ।
आफ्नो पसलबाट रकम चोरेको आरोपमा कपन १ स्थित २३ वषर्ीय ईश्वर केसीका भाइ १८ वषर्ीय किशोरले शनिबार अभिषेकलाई कुटपिट गरेका थिए । बौद्ध प्रहरी वृत्तका अनुसार सिन्धुपाल्चोक हैबुङ २ घर भएका ती बालक आमा मीना र भाइ अमितसँगै ईश्वरको घरमा डेरा गरी बस्दै आएका थिए ।
आमा मीनाले छोराहरूलाई खाना खुवाएर काममा गएको बेला घटना भएको आफन्तले जनाएका छन् । मीना हस्तकलाको काम गर्छिन् । अभिषेकका पिता ऋषिराम वैदेशिक रोजगारका क्रममा ओमानमा छन् ।
'दाइले घरबेटीको चोरेको रकमले चंगा किनेर ल्याउनुभयो,' घटनाका एक मात्र साक्षी छ वषर्ीय भाइ अमितले प्रहरी र आफन्तलाई भने, 'घरबेटीले म र दाइ अभिषेकलाई कुट्यो, दाइ बोल्न छाडेपछि कोठाभित्र लगेर झ्यालमा झुन्ड्याइदियो ।' घटनाको निष्पक्ष छानबिन र दोषीलाई कडा कारबाही माग गर्दै पीडित परिवार र स्थानीयवासीलगायत झन्डै दुई सय जनाले सोमबार बिहानदेखि साँझसम्म वृत्तमा धर्ना दिए । पीडित पक्षको आग्रहमा भाइ अमितलाई समेत राखेर एक छानबिन कमिटी गठन गरिएको प्रहरीले जनाएको छ ।
मृतकका मामा दीपक गुरुङका अनुसार कुटपिटपछि 'आफूलाई चोखो देखाउन' शवको बारेमा ईश्वर र भाइ किशोरले उल्टै स्थानीयवासीलाई खबर गरेका थिए । 'कुट्दा खेरी बेस्सरी चोट लागेर बालकको ज्यान गयो,' दीपकले भने, 'उनीहरूले आफूलाई बचाउन र आत्महत्या देखाउन बालकलाई झुन्ड्याएको देखियो ।'
घरबेटी दुवै दाजुभाइलाई थुनामा राखेर अनुसन्धान भइरहेको बौद्ध प्रहरी वृत्तका डीएसपी गोविन्दराम परियारले बताए । उनले घटनाको निष्पक्ष छानबिन गरेर दोषीलाई कडा कारबाही गरिने प्रतिबद्धता व्यक्त गरे । पोस्टमार्टम रिपोर्टमा हत्याको कारण खुल्न सकेको छैन । पीडित पक्षले पुनः पोष्टमार्टम माग गरेका छन् ।
हत्याको आरोप लागेका किशोरले आफूले हत्या नगरेको बताएका छन् । 'पैसा चोरेपछि एक झापड हानेको हो, त्यसपछि ऊ रुँदै कोठातिर गयो,' उनले प्रहरी बयानमा भनेका छन्, 'मैले उसलाई मारेको होइन ।' डीएसपी परियारले अनुसन्धानको निष्कर्षपछि मात्र केही भन्न सकिने बताए । अभिषेक कपन नीलोपुलस्थित ब्रेनल्यान्ड एकेडेमीमा कक्षा २ मा अध्ययनरत थिए ।

थ्री-स्टार झापामा खेल्ने

काँकडभिट्टा, भाद्र २९ - गभर्नर्स गोल्डकप उपाधि रक्ष्ाा गर्न सिक्किम निस्केको नबिल थ्री-स्टार सोमबार उपकारी कामका लागि झापामा रोकिनेछ । सिक्किममा हुने सर्वाधिक ठूलो फुटबल प्रतियोगिताको डिफेन्डिङ च्याम्पियनसामु एकातर्फ प्रतियोगिता तयारीको राम्राे अवसर हुनेछ भने अर्कोतर्फ झापा फुटबल संघले सुरु गरेको खेलाडी कल्याणकोषमा महत्त्वपूर्ण योगदान पुर्‍याउने अवसर हुनेछ ।
सोमबार काँकडभिट्टा फुटबल मैदानमा थ्री-स्टार र झापा-११ उत्रनेछन् । त्यस खेलको आयोजनाबाट उठेको रकम झापा जिल्लाका फुटबल खेलाडीको लक्ष्ाित कल्याणकोषमा राखिनेछ । 'लामो समययता काँकडभिट्टा माथिल्लोस्तरको फुटबलमा र्फकंदै
छ । यसबाट यहाँका फुटबलप्रेमीले विशिष्ट फुटबल हेर्ने अवसर पाउनेछन् । त्यसबाहेक कोष स्थापना गर्न पनि मदत पुग्नेछ,' राखेपका वरिष्ठ फुटबल प्रशिक्षक भगिरथी आलेले भने ।
झापा जिल्ला फुटबल संघका अध्यक्ष्ा जेके गुरुङ मैत्रीपूर्ण फुटबललाई कोष निर्माणको अर्को खुडकलो मान्छन् । 'कुनै स्थितिमा हामीसँग घाइते खेलाडीका लागि फस्ट एडको उपचार सामग्री पनि हुन्न । यस्तोमा कोष खडा गरेर सबै झापाली फुटबल खेलाडीलाई सहयोग गर्नु हाम्रो उद्देश्य हो,' गुरुङले भने, 'यो उपकारी काममा सबै क्ष्ाेत्रको सहयोग रहनेछ ।'
थ्री-स्टार अध्यक्ष ललितकृष्ण श्रेष्ठ पनि मैत्रीपूर्ण खेलका लागि उत्साहित छन् । 'राम्रो कामका लागि सहयोग गर्न पाएकोमा खुसी छौं । यो अवसरले झापाली फुटबलप्रेमीलाई थ्री-स्टार क्लब, यसका खेलाडी र यसको शैलीबारे पनि जानकारी पाउने अवसर जुटाएको छ ।'

झापामा बाढीले आठ हजार विस्थापित

बिर्तामोड, साताअघिदेखि झापाका विभिन्न खोलामा आएको बाढीले १ हजार ८ सय ८२ घरका ८ हजारभन्दा बढी विस्थापित भएका छन् । बेघरबार भई उद्धार शिविरमा राखिएका बाढीपीडितमा झाडापखाला सुरु भएको छ । उनीहरूलाई विभिन्न विद्यालय र सार्वजनिक भवनमा राखिएको छ ।
दक्षिण पश्चिम झापाको महाभारा गाविसको रंगियाथानमा राखिएका विस्थापित परिवारमा झाडापखाला देखिएको हो । उनीहरूलाई पिउने पानी र कपडाको अभाव छ । फोहोरले गर्दा झाडा देखिएको दैवीप्रकोप उद्धार टोलीले जनाएको छ । त्यहाँ राखिएका बालबालिकासमेत १ सय ५० जना झाडापखालाबाट ग्रस्त भएको तमलोपाका केन्द्रीय सदस्य विजय अग्रवालले जनाए ।

झाडापखालाका रोगी भेटिएका स्थानमा उद्धार समितिले औषधि वितरण गर्न थालेको झापाका निमित्त प्रमुख जिल्ला अधिकारी लेखनाथ पोखरेलले बताए । उनका अनुसार कुमरखोदको सिमलबाढी निमाविमा राखिएका बाढीपीडितमा पनि झाडापखाला देखिएको

छ । शिविरमा औषधि वितरण गरिए पनि पर्याप्त छैन । 'जिल्लामा औषधिको स्टक सिद्धिएको छ,' निमित्त प्रजिअ पोखरेलले भने, '१५ क्विन्टल औषधि तत्काल आवश्यक छ ।'

स्थानीय प्रशासनले रोग फैलन नदिन स्वास्थ्यकर्मीको दुई टोली परिचालन

गरेको छ । बाढी प्रभावित क्षेत्रमा पाँच टोली परिचालनको आवश्यकता रहेको

निमित्त प्रजिअ पोखरेलले जनाए । विस्थापितलाई १ सय ५० स्थानमा राखिएको छ । झाडापखालाबाट महिला र बालबालिका बढी प्रभावित छन् ।

जिल्लाको बिरिङ, कन्काई, रतुवालगायत खोलामा आएको बाढीले २४ गाविसमा ५० करोडभन्दा बढीको क्षति पुर्‍याएको छ । स्थानीय निकायसहित सामान्य प्रशासन राज्यमन्त्री जितु गौतम, कांग्रेस र एमाले सभासदको टोलीले शुक्रबार बाढी प्रभावित गाविसको स्थलगत निरीक्षण गरी प्रारम्भिक क्षतिको आँकडा निकालेको हो ।

राज्यमन्त्री गौतमसँगै सभासदहरू केशवकुमार बुढाथोकी, उषा गुरुङ, दीपक कार्की र अग्नि खरेलको टोलीले शुक्रबार विस्थापितको अवस्था, नदी कटान, उद्धार र राहतबारे स्थलगत जानकारी लिएको थियो ।

झापाका सहायक प्रजिअ लेखनाथ पोखरेलका अनुसार बाढीबाट विस्थापितको संख्या बढिरहेको छ । प्रशासनले अहिलेसम्म विस्थापितमध्ये १ हजार ८ सयको विवरण आएको जनाएको छ । 'करिब २५ सय घर विस्थापित भएको अनुमान छ,' उनले भने, विस्थापितको संख्या र अवस्थाबारे जानकारी संकलन गर्न तीन टोली परिचालित छन् ।

हालसम्म बाढीले बगाएर तीन जनाको मृत्यु भएको छ आठ बेपत्तामध्ये तीन जना सम्पर्कमा आएका छन् । बाढीबाट नौ गाविस पूरै प्रभावित छन् । सानाठूला गरी २९ पुल र कल्भर्ट बगाएको स्थानीय विकास अधिकारी भूपालबहादुर निरौलाले बताए ।

बाढीले एक सय ५० बिघाभन्दा बढी खेतीयोग्य जमिन बगाएको छ । प्रभावित क्षेत्रका विस्थापितलाई एक हजार पाँच सयदेखि तीन हजार रुपैयाँसम्म राहत बाँडिएको छ । हालसम्म डेढ लाख

रुपैयाँ वितरण गरिएको छ । मृतक परिवारलाई तत्कालका लागि २५ हजार रुपैयाँ राहत दिने व्यवस्था मिलाइएको प्रशासनले जनाएको छ ।

Maoists will form national govt, claims Badal

BUTWAL, Sept 5 - Unified CPN (Maoist) General Secretary Ram Bahadur Thapa Saturday said that his party is trying to make the fight for national integrity and civilian supremacy decisive.

Speaking at a function organised to welcome the members of other parties who jointed the UCPN (Maoist) in Butwal today, Thapa claimed that a new government led by his party is on the horizon. He said the Maoists will form a joint national government.

He said that the regressive forces have been concocting plots to disintegrate the Constituent Assembly. “Third people's movement will solve all the political deadlocks,” he claimed.

Central member of the Rastriya Janashakti Party Pradeep Uday and others entered the Maoist party on the occasion.

A jamboree after 18 yrs Maoist general convention set for Jan. 29

KATHMANU, Aug 1 - The month-long Central Committee (CC) meeting of the Unified CPN (Maoist) concluded on Saturday, setting Jan. 29 as the date for the party's first general convention (GC) and passing a 15-point Code of Conduct (CoC).
The UCPN (Maoist) general convention is due for the last 18 years since it took place in the Indian state of Punjab.

“The CoC, which was brought forth after the party rank and file started expressing dissatisfaction over the changing lifestyle of the party leadership, will be made public on Sunday,” said Maoist spokesman Dina Nath Sharma.

Though no details were publicised, Sharma said the CoC has it that the party itself will appropriate the property of party leadership.

Voices from within the Maoist party protested lavish lifestyle of the party top brass following the peace agreement and Maoists' accession to the government. According to Sharma, the code of conduct is expected to address the disparity in living standards of the leaders and party cadre.

Terming the CC meet an historic and exceptional event, Sharma said, “Held in a very turbulent time, we had outstanding discussions on several party agendas, including deciding on centralisation of ideology and leadership and finalisation of the party's future strategy, the CC meeting came out to be exceptionally fruitful.”

The CC meet also decided that the party would continue with its struggle to establish 'civilian supremacy' and people-oriented republic.

“For lasting peace and people's republic, we will continue our struggle from the street as well as parliament and the party has already given directives to party rank and file to this effect,” Sharma added.

The CC meet also underscored the need for a national unity government to take the peace process to a logical conclusion and draft the statute on time. Sharma said that Maoists will continue to struggle if other parties do not buy their idea of forming a national unity government.

The meeting also decided to launch a public health campaign under the coordination of former health minister Giriraj Mani Pokhrel to fight the diarrhoea epidemic in the Mid West. ( The Kathmandu Post)

Poojana Pradhan Video Profile

Vodafone opens retail store in Al Khor

DOHA: Vodafone QatarVodafone QatarVodafone Qatar
Qatar | Telecommunications
Quote | Chart | News | Profile
Last: 10.400 QAR +0.30 +2.970%

» Disclosures
» Chart Data

opened yesterday their retail store in Al Khor, its first retail store outside of Doha. The store is located in Al Mohanady Area, New Al Khor road.

"At Vodafone we would like to ensure that we're supporting local communities all around Qatar. This is another world class store dedicated to serving the local community in Al Khor. I would encourage customers to experience in-store Vodafone's world-class services, that include making local phone calls, sending SMS messages, trying our new Mobile Internet and trying out a range of fully working handsets- all for free in this new store," said Daniel Horan, Director of Consumer Business Unit, and Vodafone QatarVodafone QatarVodafone Qatar
Qatar | Telecommunications
Quote | Chart | News | Profile
Last: 10.400 QAR +0.30 +2.970%

» Disclosures
» Chart Data

.


To celebrate the opening of their stores, Vodafone is running a limited time offer, giving customers even more. All customers who join Vodafone at one of their retail stores will receive a QR50 discount to purchase merchandise, mobile phones and accessories. If three people or more join at the same time Vodafone will give each person QR100 to spend in store.


In addition, new customers who sign up to Vodafone's store in Al Khor can take advantage of Vodafone's amazing 1st International calling promotion. Customers can call anywhere in the world for just 50 Dirhams per minute - to any country, any network, anytime! This promotion is valid until the end of September.


Vodafone will be making several new exciting announcements shortly.


Vodafone QatarVodafone QatarVodafone Qatar
Qatar | Telecommunications
Quote | Chart | News | Profile
Last: 10.400 QAR +0.30 +2.970%

» Disclosures
» Chart Data

is the holder of the second public mobile telecommunications networks and services license in t Qatar granted on June 29, 2008.


Vodafone QatarVodafone QatarVodafone Qatar
Qatar | Telecommunications
Quote | Chart | News | Profile
Last: 10.400 QAR +0.30 +2.970%

» Disclosures
» Chart Data

's mission is to "Make A World of Difference for the People in Qatar" by aiming to become "the Number One brand in Qatar in three years."


The Peninsula 2009 (QATAR)

Nepalis thank British actress for Gurkha campaign

“I will never forget your generosity and today I bring to you, instead, my heart

Thousands of Gurkha veterans and their families gathered in eastern Nepal yesterday to salute Joanna Lumley, the actress who led a campaign for them to be allowed to settle in Britain.

At a packed rally in Dharan town hall, Lumley was greeted with traditional music, marigold garlands and banners reading “Long live Joanna” and “We love Joanna”.
Since she arrived in Nepal at the weekend, she has been feted by the former British army fighters — many of whom have trekked long distances to thank her for her successful efforts to force a change in government policy.
Scores of veterans, proudly displaying medals on their chests, waited to catch a glimpse of Lumley on her visit to Dharan, a town which has a large Gurkha community and has long been a recruiting centre for the British army.
She told the rally that her father had been a British major in the Gurkha Rifles, and that as a child she had visited sick soldiers in what is now
Malaysia.
One seriously ill Gurkha gave her a small bottle of perfume that he feared he would not live long enough to be able to give to his daughter,
she said.
“I never forgot his generosity,” she told the adoring crowd. “I will never forget your generosity and today I bring to you, instead, my heart.”
In one of many emotional moments, an 84-year-old widow whose Gurkha husband was killed in the Burma campaign of the World War II presented Lumley with shawl.
Also among the gifts presented to the actress was an engraved silver kukri
ceremonial knife.
“This has been such a remarkable day,” she told crowds at an earlier stop in Mechinagar, where children were given the day off school to mark her visit. “The warmth of your welcome touches my heart.”
Organisers said many veterans have travelled on foot to reach the towns that Lumley is visiting on her week-long trip to Nepal, where rural communities are often inaccessible
by road.
Lumley will also tour the eastern district of Jhapa, home to two of the Nepalese ethnic groups that have traditionally contributed large numbers of men to the Gurkha ranks.
The 63-year-old star of television show “Absolutely Fabulous” - who is far more famous here for her role in the Gurkha campaign - has been dubbed “a daughter of Nepal” by locals.
The Gurkhas have been part of the British army for almost 200 years and more than 45,000 have died in British uniform. Around 3,500 currently serve in the British army, including in
Afghanistan.
After a climbdown in the face of the campaign Lumley fronted, the British government announced in May that all Gurkha veterans who had served at least four years in the army could apply for residency.
Previously, only those who retired after 1997 had been eligible.
The Indian-born Lumley became a rallying voice for the men she called the “bravest of the brave” after joining the campaign in 2007. AFP- Gulf Times ( Qatar)

ख्याती हत्याका अभियुक्त जेल चलान

काठमाडौं, अपहरणपछि मारिएकी ख्याती श्रेष्ठका अभियुक्त वीरेन प्रधान र मेरिना शाक्यलाई काठमाडौं जिल्ला अदालतले पुर्पक्षका लागि थुनामा राख्न आदेश दिएको छ । न्यायाधीश भुपेन्द्रप्रसाद राईको एकल इजलासले यस्तो आदेश दिएको हो ।
दुवै अभियुक्तविरुद्ध सरकारी वकिलको कार्यालय काठमाडौंले अपहरण, शरीर बन्धक र हत्या अभियोग लगाएर मुद्दा दायर गरेको थियो । दुवैलाई मुलुकी ऐन कर्तव्य ज्यानसम्बन्धी महलको १३ -१) अनुसार सर्वस्वसहित जन्मकैदको माग गरिएको छ । यस्तै अपहरण तथा शरीर बन्धक अभियोगमा मुलुकी ऐन अपहरण तथा शरीर बन्धक महलको १ र २ को कसुरमा हदैसम्मको सजाय र क्षतिपूर्तिको माग गरिएको छ । ख्यातीकी आमा राधा श्रेष्ठले दुवैका विरुद्ध प्रहरीमा किटानी जाहेरी दिएकी थिइन् ।

प्रहरीले प्रधानमाथि हातपात हुने डरले त्यस क्षेत्रको सुरक्षा व्यवस्था कडा पारेको थियो । सुरक्षाको कारण देखाएर प्रहरीले सञ्चारकर्मी र पीडित पक्षका व्यक्तिलाई इजलास भएको स्थानमा प्रवेश गर्न दिएन ।

मुद्दा दायर गराउन अघिल्लोपटक अदालतमा उपस्थित गराउँदा आक्रोशित भीडले अभियुक्त प्रधानमाथि हातपात गरेपछि प्रहरीले त्यस क्षेत्रको सुरक्षा व्यवस्था कडा पारेको हो । प्रधान र शाक्यलाई बिहान ९ बजे अदालत उपस्थित गराएको थियो । दिउँसो ४ बजे मात्र उनीहरूलाई अदालत परिसरबाट प्रहरी भ्यानमा हालेर बाहिर निकालिएको थियो । शाक्यको अनुहार कालो कपडाले छोपिएको थियो भने प्रधानले टोपीले अनुहार छेक्न खोजेका थिए । अभियुक्तद्वयलाई अदालतबाट केन्द्रीय कारागार सुनधारा जेल लगिएको छ ।

Nepal denies reports of weapons deal with India

Kathmandu: Nepal’s Prime Minister Madhav Kumar Nepal yesterday dismissed reports in the Nepali and Indian media that his government was on an arms-shopping spree in India, saying they were “baseless rumours”.

Summoned by a parliamentary committee yesterday to clarify his coalition government’s stand on making fresh arms purchases from India and other internal issues, the communist leader said his government would not do anything to endanger the ongoing peace process.

Nepal also rejected speculation that his government was planning to clamp president’s rule in the republic.

“According to the prime minister, no agreement has been signed with the Indian government to purchase arms,” Nepal’s Foreign Affairs Advisor Rajan Bhattarai said.

The controversy arose after Nepal’s Defence Minister Vidya Bhandari went to New Delhi on a week-long visit last week. Though described as a visit for receiving medical treatment at New Delhi’s Apollo Hospital, Bhandari met her Indian counterpart A K Antony as well as Indian politicians like the Leader of Opposition L K Advani of the Bharatiya Janata Party.

Bhattarai said the subject of “resuming military assistance might have cropped up during the meeting between the two defence ministers but no agreement was signed”.

“If it’s imperative, then Nepal would of course buy arms,” Bhattarai said. “However, the prime minister has said that it would be done only after political consensus.”

India had armed Nepal with its indigenously manufactured Insas group of firearms during the 10-year Maoist insurgency in Nepal to restore law and order as well as control the circulation of arms from other western sellers.

However, it stopped the sale, made at a 70 percent subsidy, in February 2005 to show its anger at King Gyanendra, who ignored New Delhi’s advice to stage an army-backed coup and seize absolute power.

No weapons deal with India, says Nepal PM

A fresh row over Nepal’s defence minister’s meeting with her Indian counterpart in New Delhi erupts with the Maoists accusing the government of trying to foment a civil war

Nepal’s Prime Minister Madhav Kumar Nepal yesterday dismissed reports in the Nepali and Indian media that his government was on an arms-shopping spree in India, saying they were “baseless rumours”.
Summoned by a parliamentary committee yesterday to clarify his coalition government’s stand on making fresh arms purchases from India and other internal issues, the communist leader said his government would not do anything to endanger the ongoing peace process.
Nepal also rejected speculation that his government was planning to clamp president’s rule in the republic.
“According to the prime minister, no agreement has been signed with the Indian government to purchase arms,” Nepal’s foreign affairs adviser Rajan Bhattarai told IANS.
The controversy arose after Nepal’s Defence Minister Vidya Bhandari went to New Delhi on a week-long visit last week. Though described as a visit for receiving medical treatment at New Delhi’s Apollo Hospital, Bhandari met her Indian counterpart A K Antony as well as Indian politicians like leader of opposition L K Advani.
Bhattarai said the subject of “resuming military assistance might have cropped up during the meeting between the two defence ministers but no agreement was signed”.
“If it’s imperative, then Nepal would of course buy arms,” Bhattarai said. “However, the prime minister has said that it would be done only after political consensus.”
India had armed Nepal with its indigenously manufactured Insas group of firearms during the 10-year Maoist insurgency in Nepal to restore law and order as well as control the circulation of arms from other western sellers.
However, it stopped the sale, made at a 70% subsidy, in February 2005 to show its anger at king Gyanendra, who ignored New Delhi’s advice to stage an army-backed coup and seize
absolute power.
Bhandari’s New Delhi visit has created a furore in Nepal with the Maoists, now the main opposition party after a brief stint in power, warning that any arms purchase would derail the peace process.
The UN also cautioned both the Nepal government and Maoists last week, saying any move by either to make fresh recruitment or replenish their arsenals would violate the peace
agreement

बाँचुन्जेल गद्दार, मृत्युपछि महान नेता !

नेपाल कम्युनिस्ट पार्टीका संस्थापक महासचिव पुष्पलाल भौतिक रूपमा यस संसारबाट विदा हुनुभएको तीन दशक पूरा भयो । हरेक वर्ष साउन ७ गते उहाँको स्मृति दिवस मनाउने र आ-आफ्नै ढङ्गले सम्झना गर्ने चलन छ । ५४ वर्षको अल्पायुमै हृदयाघातका कारण बित्नुभएका पुष्पलाल एकजना माक्र्सवादी सिद्धान्तकार, चिन्तक, नेपाली भूमिमा माक्र्सवादका अग्रणी प्रयोगकर्ता र प्रचारकमात्र होइन, मुलुकमा कम्युनिस्ट आन्दोलनको स्थापना गरी आजीवन त्यसकै विकास र विस्तारमा समर्पित जननेता हुनुहुन्थ्यो ।
विसं १९८१ साल असार १५ गते रामेछापको भङ्गेरीमा भक्तलाल श्रेष्ठ र तुलसीमाया श्रेष्ठको माइलो सन्तानका रूपमा जन्मेका पुष्पलाल त्यसैकारण समकालीन नेताहरूका माझ माल्दाइका रूपमा पनि पि्रय हुनुहुन्थ्यो । जहानियाँ राणाशासन विरोधी जागरणकै क्रममा सहादत प्राप्त गर्नुहुने चार अमर सहिदमध्ये एक आफ्ना दाजु गङ्गालालको बलिदानबाट पे्ररित उहाँले नेपाली राजनीतिलाई त्याग, निष्ठा र जनसेवाको मार्गमा अघि बढाउन निरन्तर प्रयत्न गर्नुभयो र अनेक दमन, दुःख-कष्ट र अभावको जीवन बिताउने क्रममा नै विदा हुनुभयो । उहाँको २०३५

साउन ७ गते बिहान ११ः३० बजे भारतको नयाँदिल्लीस्थित गोविन्दवल्लभ पन्त अस्पतालमा निधन भएको थियो ।

पुष्पलाल पहिले प्रजापरिषद र पछि नेपाली राष्ट्रिय काङ्गे्रसमा आबद्ध हुनुहुन्थ्यो । तर क्रमशः उहाँको काङ्गे्रससँग मोहभङ्ग हुन थाल्यो । र नेपाली भूमिमा माक्र्सवादको प्रयोग गर्ने सङ्गठन नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी -नेकपा) स्थापनाका निम्ति अगाडि बढ्नुभयो । त्यसक्रममै उहाँले माक्र्स-एङ्गेल्स लिखित कम्युनिस्ट घोषणापत्रको नेपालीमा पहिलो अनुवाद गर्नुभयो । अन्य चार सहयोगीसँगै १० वैशाख २००६ का दिन भारतको कलकत्तास्थित श्यामबजार इलाकाको २८, नवीन सरकार गल्लीस्थित एक घरको दोस्रो

तलामा अवस्थित सानो कोठामा नेकपाको

स्थापना गर्नुभयो । पार्टी स्थापनाको ६०

वर्षपछि अहिले मुलुकमा जुन कम्युनिस्ट

जनमत र बर्चस्व कायम छ, यसको श्रेय मूलतः उहाँलाई नै जान्छ ।

राष्ट्रिय हितको आवाज र संविधानसभा

२००७ सालको परिवर्तनपश्चात् नेकपा मूलतः सङ्गठन विस्तार र किसान आन्दोलनमा सक्रिय भयो । दिल्ली सम्झौताले मुलुकको राष्ट्रिय हित र स्वार्थलाई कुठाराघात गरेको तथ्य उजागर गर्दै पार्टीले राष्ट्रियताप्रतिको आफ्नो स्पष्ट अडान र निष्ठा प्रदर्शित गर्‍यो । साथै राजा त्रिभुवनले जनतासमक्ष वचनबद्धता प्रकट गरेको 'संविधानसभाको चुनाव'का निम्ति दबाब सिर्जना गर्ने अभियान जारी राख्यो । पार्टीभित्र पुष्पलाल निरन्तर संविधानसभाको चुनावको पक्षमा उभिनुभयो । यद्यपि उहाँको मृत्युको २९ वर्षपछि मात्र मुलुकमा उहाँको अडान र परिकल्पना

साकार भयो ।

०१७ सालको 'कू'पश्चात् पुष्पलालले विघटित संसदको पुनःस्थापनाको पक्षमा जोड दिनुभयो । खासगरी ०१५ सालको आमचुनावको जनादेश र त्यसअनुरूप लोकतान्त्रिक ढङ्गले मुलुकको शासन चलाउनुपर्ने कुराकै औचित्य उहाँको यस अडानले प्रस्ट गथ्र्याे । अझ जननिर्वाचित संसदको बहालीले राजतन्त्रसँगको सङ्घर्षलाई पनि अघि बढाउन बल पुग्नेमा उहाँ बेलायतका राजा र संसदबीच चलेको लामो सङ्घर्षका घटनाको अध्ययनबाट पनि पे्ररित हुनुहुन्थ्यो । वास्तवमा त्यसबेला विघटित संसदको पुनःस्थापना गर्ने कार्यनीतिक नारा उचित र सही थियो । यो तथ्य ०५९ असोज १८ गते विघटित प्रतिनिधिसभाको ०६३ वैशाख ११ गते पुनःस्थापना भएपछि त्यसले सम्पादन गरेका ऐतिहासिक महत्त्वका कामहरूको परिणामले समेत सत्य प्रमाणित गरेको छ ।

पुष्पलालले पञ्चायत व्यवस्थाको अन्त्यका निम्ति काङ्गे्रस र कम्युनिस्ट पार्टीबीच सहकार्य तथा संयुक्त जनआन्दोलनको कार्यनीतिमा जोड दिनुभयो । तर टुक्रा-टुक्रामा विभक्त कम्युनिस्ट आन्दोलनको अवस्था तथा काङ्गे्रस नेतृत्वले कम्युनिस्ट पार्टीभन्दा राजतन्त्रलाई निकट देख्ने दृष्टिकोणका कारण उहाँ बाँचुन्जेल संयुक्त आन्दोलनमा सैद्धान्तिक सहमतिसमेत बन्न

सकेन । बरु 'राजा र आफ्नो घाँटी जोडिएको' बताएर बीपी कोइरालाजस्ता उन्नत स्तरका नेतासमेत राजासँग मेलमिलापको नीतिको

भ्रममा फँस्नुभयो ।

०४६ सालमा आएर काङ्गे्रसका नेता गणेशमान सिंह र तत्कालीन नेकपा -माले) का महासचिव मदन भण्डारीको नेतृत्वमा संयुक्त वाममोर्चाको गठन र संयुक्त जनआन्दोलन अघि बढाउने काम भयो । यसरी पुष्पलालको संयुक्त जनआन्दोलनको कार्यनीतिक मान्यताको सफल कार्यान्वयनकै परिणामस्वरूप ०४६ चैत २६ गते पञ्चायतको अन्त्य एवं बहुदलीय व्यवस्थाको पुनरोदय भयो । पुष्पलालको मान्यता कार्यान्वयन भएर 'नेपालीहरू प्रजाबाट नागरिक हुन पाएको' त्यस ऐतिहासिक परिवर्तन हुँदा पुष्पलाल बित्नुभएको १२ वर्ष बितिसकेको थियो ।

मृत्युपछि सफल र निर्विवाद नेता

पुष्पलाल मुलुकका तमाम राजनीतिज्ञमध्ये वंशानुगत राजतन्त्रको अन्त्यका निम्ति आजीवन र अविचल रूपमा सङ्घर्षशील एक्लो वृहस्पतिजस्तै हुनुहुन्थ्यो । उहाँले निरङ्कुश त के वैधानिक राजतन्त्रको औचित्यसमेत कहिल्यै देख्नुभएन । ०३३ वैशाख-जेठको मुक्तिमोर्चामा प्रकाशित लेख 'नेपालमा राजतन्त्रको उत्पत्ति, विकास र त्यसको भविष्य -अन्त्य)' ले नै उहाँको दृष्टिकोण स्पष्ट गर्छ । पुष्पलालले जोड दिनुभएको छ, 'नेपालमा राजतन्त्रको भविष्य अन्धकारमय छ र यसको अन्त्य अनिवार्य छ ।'

पुष्पलालले तीन दशकअघि दिनुभएको जोडअनुरूपै ०६२/६३ को जनक्रान्ति सम्पन्न भयो । र २ सय ४० वर्ष लामो शाहवंशीय राजतन्त्रको अन्त्य भइछाड्यो । तर त्यसपछि पनि विदेशी स्वार्थलाई उखेलेर फ्याँक्ने काम गर्न बाँकी नै छ । तबमात्रै मुलुकको स्वाधीनता, राष्ट्रिय हित र अखण्डताको रक्षा एवं आमूल परिवर्तन, विकास र समृद्ध राष्ट्र निर्माणको काम गर्न सम्भव हुनेछ ।

पुष्पलालले बाँचुन्जेल सही नीति र व्यवहारमा जोड दिनुभयो । तर उहाँका दूरदर्शी नीतिहरूको सच्चाइ आत्मसात गर्ने ढङ्गको एकताबद्ध पार्टी निर्माण हुनसकेन । मुख्यतः ०१२ सालमा चीन भ्रमणका लागि छनोट नभएको आवेगमा उहाँले पार्टीको कार्यवाहक महासचिव हुन मान्नुभएन । त्यो उहाँको ठूलो भूल थियो । फलस्वरूप पार्टीभित्र रायमाझीको उदय हुनपायो । ०१७ सालपछि डा. केशरजङ्ग रायमाझीको राजावादी गुटलाई निषेध गरी ०१९ सालमा सम्पन्न तेस्रो महाधिवेशनपछि पार्टी जुन उत्साह र गतिका साथ अघि बढ्नुपथ्र्यो, त्यसको ठीक उल्टो स्थिति बन्नपुग्यो । खासगरी तुलसीलाल र पुष्पलालबीचको टक्कर तथा अन्तर्राष्ट्रिय कम्युनिस्ट आन्दोलनमा रूस र चीनलाई धुरी बनाएर भइरहेको विवादकै परिणामस्वरूप पार्टीमा विवाद बढ्यो । अन्ततः ०२५ सालमा पुष्पलालले तेस्रो राष्ट्रिय सम्मेलन गरी पार्टी विभाजनको अगुवाइ गर्नुभयो । यो उहाँको जीवनकै अर्को ठूलो गल्ती थियो । किनभने पार्टीको अग्रगति विभाजनले होइन, एकताले मात्रै सम्भव थियो ।

विभाजनको त्यही शृङ्खला अन्तर्गत नै आन्दोलनमा गाली-गलौजको प्रतिस्पर्धा चल्यो । नेकपा चौथो महाधिवेशनले 'गद्दार पुष्पलाल' नामक पुस्तक प्रकाशित गर्‍यो । मोहनविक्रम सिंहले आनन्दबहादुर क्षत्रीका नाममा लेख्नुभएको त्यस दस्तावेजमा मुख्यतः 'गद्दार काउत्स्की'को ठाडो नक्कल बढी देखिन्छ । पछि पुष्पलालको निधन हुँदा पार्टी महामन्त्रीको हैसियतमा दिल्ली गई श्रद्धाञ्जली प्रकट गरेको तथा पार्टीको मुखपत्र मशालमा 'कमरेड पुष्पलालको देहान्त, नेपाल कम्युनिस्ट पार्टीमा अपूरणीय क्षति' भनी उल्लेख गरेकोमा निर्मल लामा आलोचित नै हुनुपर्‍यो । झापा विद्रोहको धारामा अघि बढेको कोअर्डिनेसन

केन्द्रले समेत संस्थापक नेता पुष्पलाललाई

गद्दारको संज्ञा दियो ।

त्यतिमात्र होइन, तेस्रो सम्मेलनपछि उहाँले बनाउनुभएको समूहमा समेत उहाँको नेतृत्व अस्वीकार गरी छाड्ने लहर चल्यो । व्यक्तिगत रूपमा होस् वा सामूहिक रूपमा पुष्पलाललाई निकै पि्रयपात्रहरूले समेत छाडे र आ-आफ्नो बाटो लागे । अन्तिमसम्म बलराम उपाध्याय र गोविन्द ज्ञवालीहरू उहाँसँग रहनुभयो ।

तर के देखिन्छ भने नेपाली कम्युनिस्ट आन्दोलनमा पुष्पलालकै पे्ररणा र समूहमा आबद्ध नेताहरूको ठूलो पङ्क्ति थियो । मदन भण्डारी, माधवकुमार नेपाल, पुष्पकमल दाहाल र झलनाथ खनालजस्ता नेतासमेतले ०२५ पछि ०३० को अवधिमा आफूहरू पुष्पलाल समूहकै सदस्य रहेको उल्लेख गरेको तथ्यले पनि यसलाई स्पष्ट पार्छ । ०३५ सालमा नेकपा -माले) को स्थापनालगत्तै पुष्पलालको सकारात्मक मूल्याङ्कन गर्ने प्रक्रिया अघि बढ्यो । ०४६ भदौमा भएको पार्टीको चौथो महाधिवेशनले पुष्पलालको संयुक्त जनआन्दोलनको नीतिअनुरूप संयुक्त जनआन्दोलन उठाउने प्रयत्न अघि बढायो । यसरी मदन भण्डारी पुष्पलालका सच्चा अनुयायी र वैचारिक उत्तराधिकारीका रूपमा अघि बढ्नुभयो । त्यसपछि त पुष्पलालको सकारात्मक मूल्याङ्कन र सम्मानको नयाँ अध्याय नै थालनी भयो ।

अर्कोतिर ०४० मा निर्मल लामाको नेतृत्वमा रहेको नेकपा -चौम) ले पुष्पलाललाई 'गद्दार' भन्नु गलत हो भनी पहिलेको गल्ती सच्यायो । यस्तै ०५१ सालमा मोहनविक्रम सिंहको नेतृत्वमा रहेको नेकपा -मसाल) भित्र व्यापक छलफल र मतदान नै गरेर चित्रबहादुर केसीको अगुवाइमा पुष्पलाललाई गद्दार भन्न नहुने निर्णय भयो । यसरी बाँचुन्जेल 'गद्दार' भनेर तिरस्कृत पुष्पलालले मृत्युपश्चात्

महान नेताको सम्मान पाउनुभयो । नेपाली संस्कार नै यस्तै छ र

पुष्पलालले सम्भवतः अपमानबोधकै कारण विभाजित कम्युनिस्ट समूहहरूबीच न्यूनतम सहमति र सहकार्यका लागिसमेत खासै रुचि र पहल देखाउनुभएन । त्यतिखेर पार्टी एकता त प्रायः असम्भव नै थियो । तर छरिएर रहेका कम्युनिस्ट समूहहरूबीच न्यूनतम सहमति र मोर्चाबन्दी बेगर काङ्ग्रेससँग मिलेर संयुक्त जनआन्दोलन उठाउने कुरा हुन सक्दैनथ्यो । यो पुष्पलालको अर्को कमजोरी थियो । उहाँको यही कमी-त्रुटिलाई सच्याएर पछि मदन भण्डारीले वाममोर्चा गठन एवं काङ्गे्रससँग संयुक्त जनआन्दोलनको प्रक्रिया अघि बढाउनुभयो । ०६२/६३ को जनक्रान्तिअघि १२ बुँदे समझदारीको निर्माण पनि सारतः पुष्पलालकै 'प्रमुख शत्रुविरुद्ध संयुक्त जनआन्दोलन'का संयुक्त मोर्चाकै सफल प्रयोग थियो ।

यसरी पुष्पलाल मृत्युपश्चात् सबैको निर्विवाद नेताका रूपमा स्थापित सर्वपि्रय र सम्मानित हुनुभएको छ । जसरी माक्र्सले आफ्नो भौतिक सुख र सुविधाका निम्ति आफूले प्रतिपादन गरेको वैज्ञानिक सिद्धान्तको दुरुपयोग र सौदाबाजी गर्नुभएन, ठीक त्यसरी नै पुष्पलालले नेपाली भूमिमा माक्र्सवादको प्रयोग गर्ने क्रममा कुनै सौदाबाजी वा चलखेल गर्नुभएन । उहाँको इमानदारी र सिद्धान्तनिष्ठ व्यवहारको सबभन्दा ठूलो परिचय यही हो ।

महान नेता पुष्पलालप्रति हार्दिक श्रद्धाञ्जली र लेखक नेकपा एमालेसँग सम्बद्ध छन् ।

माओवादीले बोली फेर्‍यो’

काठमाडौं, कांग्रेस सभापति गिरिजाप्रसाद कोइरालाले शिविरमा रहेका लडाकुको संविधान निर्माणपछि मात्रै पुनःस्थापना हुने भन्ने माओवादी भनाइ सहमतिविपरीत रहेको बताएका छन् ।
कोइरालाले माओवादी अध्यक्ष प्रचण्डको चरित्र नै 'कुरा फेरिरहने' बनेको उल्लेख गर्दै शान्ति प्रक्रियाबाट विचलित हुन खोजेको आरोप पनि लगाए । 'हुन त मैले नै शान्ति प्रक्रियामा ल्याएँ, म कसरी प्रचण्डजीकै खिलाफमा बोल्ने ?' बीपी स्मृति दिवसमा नेविसंघद्वारा मंगलबार आयोजित कार्यक्रममा उनले भने, 'संविधान निर्माणपछि लडाकु पुनःस्थापना गर्ने अभिव्यक्तिले कतै प्रचण्डजी शान्ति प्रक्रियाबाट विचलित हुन खोजेका त होइनन्, आशंका उठेको छ ।'

माओवादीले पछिल्लोपटक आफ्ना लडाकुको पुनःस्थापना संविधान निर्माणपछि हुनुपर्ने धारणा राखेको छ । कोइरालाले बन्दुकको भरमा क्रान्तिले पूर्णता नपाउने भन्दै माओवादीको क्रान्ति अझै अपूर्ण रहेको बताए । 'उहाँ -प्रचण्ड) अझै अपूर्ण हुनुहुन्छ, क्रान्ति पूरा गर्न सक्नुभएको छैन,' उनले भने, 'शान्तिको मार्गले नै क्रान्तिलाई सफलतामा पुर्‍याउँछ ।'

कोइरालाले आफूसँग कुरा गर्दा मीठो गर्ने तर बाहिर गएर विरोध गर्ने प्रचण्डको चरित्र नै बनेको बताए । 'जसले मद्दत गर्न चाहन्छ, तिनै नेताको अपमान गर्ने बानी उहाँमा छ,' कोइरालाले थपे, 'प्रचण्डले यो चरित्र छाडेमा शान्ति प्रक्रिया

थालनी हुन्छ ।'

प्रचण्डले अन्तर्राष्ट्रिय जगत्, राष्ट्रिय भावना र छिमेकीको कुरा पनि बुझ्न नसकेको कोइरालाको ठहर थियो । 'बोल्दा यी सबै कुरालाई ख्याल गरेर बोल्नुपर्छ, मञ्च पाए भनेर जे पनि बोल्न हँुदैन । हुन त हाम्रा साथीहरू पनि बोल्छन्,' ठट्यौली शैलीमा कोइरालाले भने, 'हाम्रा साथीहरूलाई पनि प्रचण्डजीले सिकाउनुभयो कि के हो ?'

सम्बोधनका क्रममा कोइरालाले थप ठट्टापूर्ण अभिव्यक्ति दिए । हालै झापाको कार्यक्रममा जाँदा वाईसीएलले कालो झन्डा देखाएको जानकारी आफूले पछि मात्रै थाहा पाएको उनको भनाइ थियो । 'कालो झन्डा देखाए रे, -तर) मैले देखिनँ । योबाट मलाई केही छैन, ढुंगामुढा, जुत्ता सबै खाएको मान्छे हुँ,' कोइरालाले भने, 'कालो झन्डा देखाउँदा स्वाइन फ्लु नभएको देखाउनुहोस्, सफा गरेर देखाउनुहोस् ।'

उनले नेविसंघका विद्यार्थी नेताहरूलाई प्रचण्डजस्तो नबन्न सल्लाह पनि दिए । 'तपाईंहरू लरबर नगर्नुहोस्, नझुक्नुहोस् र प्रचण्डजस्तो पनि नबन्नुहोस्,' कोइरालाले भने, 'आज एउटा, भोलि एउटा बोल्ने नेता हुनु हँुदैन ।' कोइरालाले आफूले नेतृत्व हस्तान्तरण गर्ने निर्णय गरिसकेको जानकारी दोहोर्‍याए । 'सभापतिको उम्मेदवारमा को को उठ्नुहुन्छ ?' सँगै रहेका सुशील कोइराला र रामचन्द्र पौडेलतर्फ र्फकंदै कोइरालाले भने, 'शेरबहादुरजी पनि आउनुभएको होला भन्ठानेको थिएँ तर आउनुभएको रहेनछ । उहाँहरू -देउवा, सुशील, पौडेल) विद्यार्थीहरूबीचबाटै आउनुभएको हो, अब तपाईंहरूले ठीक पार्नुपर्छ, मैले होइन ।'

यसअघि टे्रड युनियन कांग्रेसले आयोजना गरेको कार्यक्रममा पनि कोइराला सहभागी भए । त्यहाँ उनले राज्यको पुनर्संरचना जातीय आधारमा हुन नसक्ने बताए । जातीय कुरा उठाउँदा ठूलो असर पर्ने बताउँदै कोइरालाले त्यसलाई ध्यान दिएरमात्रै संविधानको मस्यौदा बनाउनुपर्ने बताए ।

'विश्वमा दुइटा जात मात्रै छन्, धनी र गरिब,' उनले भने, 'संविधान जातका आधारमा होइन, वर्गका आधारमा हुनुपर्छ । जातजातिका आधारमा हामी लक्ष्यमा पुग्न सक्दैनौं ।' उनले बीपीको मेलमिलापको जगबाटै राष्ट्रिय सहमति, सहकार्य र एकताको राजनीति सुरु भएको पनि बताए ।

'कसैले बीपीको मेलमिलापको नीतिलाई समाप्त पारेको भन्छन्,' कोइरालाले भने, 'म त्यही जगबाट सहकार्य, सहमति र एकता उत्पन्न भएको देखिरहेको छु ।' कार्यवाहक सभापति सुशील कोइरालाले बीपीको मेलमिलापको बाटोलाई छाडेर कांग्रेस बाँच्न नसक्ने बताए ।

संसदीय दलका नेता रामचन्द्र पौडेलले माओवादी लडाकु रहेको शिविर खाली नभएसम्म संविधान लेखन कार्य सुरु नहुने बताए । 'संविधानलाई रणनीतिक चालबाजीको खेलौना बनाउने काम हुनसक्दैन,' पौडेलले भने, 'बन्दुकको आतंकको छायामा संविधान सुरक्षित हुनसक्दैन । संविधान निर्माणअघि माओवादी शिविर खाली हुनुपर्छ ।' नेताहरूभन्दा अघि धारणा राख्दै नेविसंघका नेताहरूले मुलुकमा बढदो असुरक्षा र दण्डहीनता हटाउन नसकेमा कांग्रेस सरकारमा बस्नुको औचित्य नरहने बताए ।

लोकतान्त्रिक समाजवादबारे

साउन ६ गते विश्वेश्वरप्रसाद कोइरालाको स्मृति दिवस । नेपालको इतिहासमा जनआधारित उदार लोकतान्त्रिक राजनीतिको प्रणेता स्वर्गीय बीपी नै हुन् । उनको जतिको उच्चो राजनीतिक कद उदार लोकतन्त्रवादी विचारधारामा कसैको छैन । पछिल्लो विकसित गणतान्त्रिक राजनीतिक विकासको प्रणेता माओवादी अध्यक्ष प्रचण्ड हुन् । गणतन्त्रवादीबीच यिनको जतिको अग्लो कद अरू कसैको छैन । खैर यस विषयमा छुट्टै विश्लेषण होला ।
साउन ६ गते बीपीका विचार, कृतित्व र व्यक्तित्वबारे प्रवचन दिने काम हुन्छ । कांगे्रस सभापति गिरिजाप्रसाद कोइराला बीपीको जन्मदिवस, स्मृति दिवस र राष्ट्रिय मेलमिलाप दिवसको अवसरमा पार्टीद्वारा आयोजित कार्यक्रममा प्रमुख वक्ता बन्छन् । यस्ता कार्यक्रममा बीपीको लोकतान्त्रिक समाजवादबारे प्रवचन दिन्छन् । यस विषयका उनी 'अथोरिटी' पनि हुन् । यस्ता कार्यक्रममा उनी बीपीलाई जोडेर एक सदावहार फर्मुला भन्छन्- सान्दाजु भन्नुहुन्थ्यो, कम्युनिजममा डेमोक्रेसी थपिदिनुस्, सोसल डेमोक्रेसी हुन्छ, सोसल डेमोक्रेसीबाट डेमोक्रेसी झिकिदिनुस्, कम्युनिजम बन्छ । यो वाक्य कांगे्रस पंक्तिले सयौंपटक सुनेका छन् । मुलुकले सुनेको छ । सायद यसपटक पनि उनले यो सूत्र दोहोर्‍याउलान् ।

मुलुुकमा 'सोसल डेमोक्रेसीबारे ठोस चिन्तनको अभाव भएरै होला, केही महिनाअघि कांगे्रसी चिन्तक प्रदीप गिरीले कांगे्रस र मुलुकमा लोकतान्त्रिक समाजवादी चिन्तनको संस्कार नभएको गुनासो यसै दैनिकमा एक आलेखमार्फत गरे । त्यस्तैै यसै दैनिकमा डा. देवेन्द्रराज पाण्डेले त्यत्रा विधि साहित्य सिर्जना गर्ने बीपीले समाजवादबारे एक खँदिलो कृति नछोडेकाले कहाँबाट कांग्रेसभित्र समाजवादबारे बहस र छलफल होला र भन्ने संशय गरेका थिए । यो कटु वास्तविकता हो । यसैको परिणाम कांगे्रस अहिले यथास्थितिवादी, प्रतिगामी, शोषण र सामन्तवाद पक्षधर, 'नियोकोन' र नवउदारवादीको कब्जामा छ । कांग्रेसलाई लोकतान्त्रिक समाजवादी दल भन्न कोही पनि पक्कै लजाउँछ, यदि उसमा पाखण्डीपन छैन भने ।

के सोसल डेमोक्रेसी र कम्युनिजम भनेको कोइरालाले भनेझैं डेमोक्रेसी शब्द झिक्ने र हाल्ने फर्मुलामात्र हो ? यी दुई राजनीतिकवादमा तात्विक अन्तर छन् ? यसबारे अलिक गम्भीर विश्लेषण हुनुपर्छ । कम्युनिजममा निजी सम्पत्तिको पूर्णतया निशेष गरिएको हुन्छ । कम्युनिजमलाई एक वाक्यमा भन्न सकिन्छ- दाल डुकु तरकारी, जीउधन सरकारी । के गिरिजाप्रसादले सुनाउने उनको सान्दाजुको सोसल डेमोक्रेसी पनि त्यस्तै हो ? यदि हो भने त्यो व्यवस्थामा राजनीतिक र नागरिक अधिकार रहन्छ, तर सम्पत्तिमाथिको अधिकार रहँदैन भन्ने अर्थ लाग्छ, यदि उनको सान्दाजुको सूत्रलाई व्यवहारमा नीतिगत कार्यान्वयन गर्दा । यसको अर्थ उनी प्रचण्डभन्दा बढी महान क्रान्तिकारी र अग्रगामी परिवर्तनकामी हुनुपर्ने हो । तर किन अहिले यस्ता महान समाजवादी सूत्रधारको दल माओवादीले कब्जा गरेको सम्पत्ति फिर्ता गरेन भनेर रडाको मच्चाइरहेका छन् ? गिरिजाप्रसादले यस्तो भाषण गरिरहँदा मच्चीमच्ची ताली पिट्ने रामचन्द्र पौडेल, कुलबहादुर गुरुङदेखि शेरबहादुर देउवासम्म कब्जा गरेको सम्पत्ति किन फिर्ता गरेनन् भनिरहेका छन् ?

जनतालाई राजनीतिक 'म्यानुपुलेसन' गर्न समतामूलक समाज र सामाजिक न्यायको भाषण जति नै गरे पनि सम्पत्तिमाथिको निजी स्वामित्व रहेसम्म त्यो दार्शनिक, सैद्धान्तिक र व्यावहारिक तीनै धरातलमा कहिल्यै प्राप्ति हुँदैन । किनभने सम्पत्तिमाथिको निजी स्वामित्वले फरक व्यक्तिका फरक आर्थिक हैसियत र आर्थिक विरासत बनाउँछ । निजी सम्पत्तिको कारणले निजी वस्तुमाथिको फरक पहुँच स्थापित हुन्छ । यसरी फरक पहुँचको कारण आर्थिक, सामाजिक र राजनीतिक असमानता जन्मन्छ । परिणाम सामाजिक न्याय, समानता र समतामूलक समाज स्थापित हुनै सक्दैन । तर यस्तो आर्थिक हैसियत र विरासतको भिन्न व्यक्तिहरूमा भएको असमानताको मात्रालाई कसरी कम गर्ने र समाजमा न्यायिकता र सुष्ठता हासिल कसरी गर्ने प्रश्न अहम् हो । त्यो हासिल हुने माध्यम हो, सोसल डेमोक्रेसी, जसले साम्यवादमा जस्तो वर्गविहीन र निजी सम्पत्तिरहित समाजभन्दा पृथक प्रणालीको परिकल्पना गर्छ ।

धेरैजसो अर्थराजनीतिक विचारधारा, दर्शन, सिद्धान्त र प्रक्रियाको उद्देश्य समाज विकास गर्ने हो । समाज विकासको अर्थ समाजको अग्रगामी रूपान्तरण हो । सबैको आर्थिक-सामाजिक समृद्धि, राजनीतिक प्रक्रियामा सहभागिता, सांस्कृतिक र अन्य अस्मिता र पहिचान कायम हुने अवस्था हो । कार्लमाक्र्सको उद्देश्य पनि समाज रूपान्तरण नै थियो । तर उनी क्रान्तिकारी रूपान्तरणका पक्षपाती थिए । लोकतान्त्रिक समाजवादीहरू उद्धविकासवादी रूपान्तरणका पक्षपाती थिए ।

अहिले समाजमा व्याप्त समस्या वर्गीयमात्र होइनन्, जातीय, जनजातीय, क्षेत्रीय, लैङ्गकि, भाषिक, सांस्कृतिक र अन्य सिमान्तकरण र बहिस्करणले समाजमा आर्थिक, सामाजिक र राजनीतिक असमानता जन्माएको छ । यसको मात्रा कम गर्ने र समाजमा न्यायिकता, सुष्ठता हासिल गर्ने कार्य नै समाजवाद हो । यस्तो समाजवाद साम्यवादभन्दा पृथक, व्यापक र उच्च हुन्छ । विशुद्ध आर्थिक विचारधारात्मक समाजवादको अबको समय चेतनामा एकल स्थान बन्नै सक्दैन । अहिले समाजवाद भनेको सामाजिक रूपान्तरण हो । सबैको पहिचान र अस्मिताको सम्मान हो । राजनीतिक प्रतिनिधित्व र शासन प्रक्रियामा पहुँच हो । शिक्षा, स्वास्थ्य तथा सामाजिक विकासको सुनिश्चितता हो । र यही हो लोकतान्त्रिक समाजवाद ।

बीपीको समाजवादको वकालत गर्नेले विगत १५ वर्षमा १३ वर्ष शासनको अवसर पाए । त्यो १३ वर्षे इतिहास यस विषयको प्रमाण हो कि माथि उल्लिखित कुनै उपक्रम कांग्रेसले गरेन । बरु हर्वट स्पेन्सरको सामाजिक डार्विनवादलाई जबर्जस्त नेपाली समाजमा लाद्न खोज्यो । 'नियोकोन' र नवउदारवादको पक्षपोषक रह्यो । अहिले पनि कांग्रेस सत्तामा रहँदा यसको नीति निर्माणमा यही विचारधाराको बोलवाला रहन्छ ।

बीपीको आत्मवृत्तान्त, आत्मकथा तथा भएका सबै साहित्य तथा राजनीतिक साहित्य र उनको जीवनकालको राजनीतिक दस्तावेजको अध्ययन गर्दा बीपीको मनमा लोकतान्त्रिक समाजवादी भए पनि दस्तावेजका आधारमा उनी उदार लोकतन्त्रवादी नै ठहरिन्छ । तर पनि ०१२ सालको महाधिवेशनको दस्तावेजमा नेपालको जातीय, क्षेत्रीय र सांस्कृतिक पहिचानको विकास समेटिएको छ । कांग्रेसले त्यसैको कार्यान्वयनमा पनि किन कन्जुस्याइँ गर्‍यो, बुझ्न गाह्रो छैन ।

अहिले मुलुकमा देखिएको राजनीतिक संकटको जड निजी सम्पत्तिमाथि जोडिएको छ । केही अगाडि मुलुकमा सरकार माओवादीको थियो । तर प्रशासन र सेना कांगे्रसको अधीनमा थियो जस्तो महसुस हुन्थ्यो । हुँदाहुँदा गणतन्त्र नेपालका प्रथम राष्ट्रपतिसमेत विवादमा तानिदै सेनापति प्रकरणमा असंवैधानिक कदम उठाउन पुगे, जसको कारण माओवादीको सरकार ढल्यो । एमाले संसारको एकमात्र यस्तो साम्यवादी पार्टी हो, जो खुल्लमखुल्ला निजी सम्पत्तिको वकालत गर्छ । यसैको परिणाम हो, कांगे्रस-एमालेका नेताहरूले माओवादीले सत्ताकब्जा गर्छ भन्ने हुइयाँ पिटाउँदै स्यालको डरले सिंहको सवारी चढ्न पुगे । यो सबैको कारण राजनीतिमा लागेर जायज/नाजायज तरिकाले जोडेको निजी सम्पत्ति बचाउनसँग जोडिएको छ ।

निजी सम्पत्तिमाथिको स्वामित्वको सवाल पुँजीवादी, सोह्रौं शताब्दीको सामन्तवाद र मध्यकालीन दास युगको मात्र होइन । त्यो एरिस्टोटल, प्लेटो, सोक्रेटसकालीन मात्र पनि थिएन । सोक्रेटसभन्दा पनि चार सय वर्ष अगाडि सोफिस्ट र त्यसभन्दा पनि अगाडि हेरोलिक्टसको समयदेखिकै हो । प्लेटोले त्यसबेलाको निजी सम्पत्तिमाथिको मोहको आधारमा भएका राजनीतिक दाउपेच, चरम भ्रष्टाचारलाई देख्न नसकेर सम्पत्ति र श्रीमतीको साम्यवादको परिकल्पना अगाडि सारे । राजनीतिक नेता र सैनिक नेतृत्वले निजी सम्पत्ति र श्रीमती राख्न नपाउने राज्यव्यवस्था निर्माण गर्ने परिकल्पना अगाडि सारे । अहिले पनि राजनीतिशास्त्रीहरू उनको यो साम्यवादलाई नैराश्य साम्यवाद भनेर अध्ययन गर्छन् ।

यस्तो अवस्थामा कोइरालाले बीपीको समाजवादको व्याख्या यस्तो कृत्रिम सूत्रले गर्छन् । यदि उनले इमानदारिताका साथ गरेका हुन् भने उनी माओवादी अध्यक्ष प्रचण्डभन्दा पनि बढी परिवर्तनकामी हुनुपर्ने होइन र ? प्रचण्ड बबुरा बृहत शान्ति सम्झौता, विभिन्न बुँदे सम्झौता र अन्तरिम संविधानमै निजी सम्पत्ति अनतिक्रम्य रहने भनेर सम्झौता गर्न पुगे । यसकारण प्रचण्डको 'फ्युजन' कोइरालाको सूत्रभन्दा कैयौं गुणा कमजोर दरिन्छ । कम्युनिजममा लोकतन्त्र थपिदिँदा लोकतान्त्रिक समाजवाद हुन्छ भने सम्पत्तिमाथिको यो रडाको किन ? देउवाले यथास्थितिवादै सही, भूमिसुधार कार्यक्रम घोषणा गर्दा जग्गावाल २२ कांग्रेसी सांसदले किन त्यसको विरोध गरे ? त्यसबाट प्रस्ट हुन्छ, कोइरालाको कथन शाब्दिकमात्र हो । कांग्रेस बीपीलाई बिर्सेर लोकतान्त्रिक समाजवादको धारबाट बहकिँदै गएको छ ।

अफगानिस्तानको दुर्घटनामा चार नेपालीको मृत्यु, हामफालेर दुई बाँचे

काठमाडौं, अफगानिस्तानको दक्षिणी सहर कान्दाहारमा आइतबार दिउँसो भएको हेलिकप्टर दुर्घटनामा चार नेपालीको निधन भएको छ । दुई नेपाली जल्दै गरेको हेलिकप्टरबाट हामफालेर बाँच्न सफल भएका छन् ।
रोजगारीका लागि काठमाडौंबाट संयुक्त अरब इमिरेट्सको दुबई हुँदै साउन १ मा कान्दाहार पुगेका छ नेपाली कामदारमध्ये पोखराका जनक पोखरेल र विष्णु मल्ल तथा हेटौंडाका नवराज खडका र सुनिल लामिछानेको मृत्यु भएको हो । हामफालेर पोखरा-५, मालेपाटनका २५ वषर्ीय रमेश जीसी र स्याङ्जाका २३ वषर्ीय अभिषेक अधिकारी बाँच्न सफल भएका हुन् ।

'बिहान साढे ११ बजेतिर हामी बसेको हेलिकप्टर कान्दाहार धावनमार्गबाट उड्नै लागेको थियो, जीसीले कान्दाहारबाट फोनमा कान्तिपुरसँग भने, 'म र अभिषेक भने सिटबेल्ट खोलेर भाग्न सफल भयौं ।' उनीहरू दुईमध्ये हातमा सामान्य चोटपटक लागेका जीसी स्थानीय रिमुट मेडिकल सोलुसन इन्टरनेसनलको क्यानेडियन हस्पिटलमा तीन घन्टा उपचार गराई आइतबारै क्याम्प फिर्ता भएका छन् । अभिषेक पनि स्थानीय क्यानेडियन अस्पतालमा सामान्य उपचारपछि क्याम्प फिर्ने क्रममा छन् ।

'हामी निर्माण कम्पनीका लागि आएका थियौं, कान्दाहारबाट आधा घन्टा टाढाको स्टिमबुडेक बेसतिर काममा जानका लागि उडान भर्न लागेका थियौं,' क्याम्पमा आराम गरेर बसिरहेका जीसीले सुनाए, 'हेलिकप्टरले धावनमार्ग छाडेर माथि उड्नासाथ फेरि भुइँमा झरेको थियो, एकाएक भित्र आगो फैलिएको देखियो । अनि अभिषेक र म भने पछाडिको अलिकति खुलेको ढोकाबाट हाम फालेर भाग्यौं ।'

यी छ जना युवा कामदारहरू काठमाडौंका दुई एजेन्टलाई जनही ३ लाख रुपैयाँ बुझाएर दुई महिनाअघि दुबई पुगेका थिए ।

'दुबईमै दुई महिना अल्भिmनुपर्‍यो, बल्लतल्ल अफगानिस्तान आएर काम थाल्न लागेका थियौं,' जीसीले सुनाए, 'सुरुमै विपत्ति आइपर्‍यो ।' नर्थ एटलान्टिक टि्रटी अर्गनाइजेसन -नाटो) बेसअन्तर्गत कार्यरत उनीहरूलाई मासिक साढे ६ सय डलर तलब र २ सय डलर बोनस दिइने भनिएको

थियो । अब साथी अभिषेकसँग सल्लाह गरेर काममा बसिरहने कि घर फिर्ने भन्ने निधो गर्ने उनले बताए ।

नाटो बेसभित्र मात्रै ५० भन्दा बढी कम्पनी रहेको र तिनमा सबैतिर गरेर एक हजारभन्दा बढी नेपाली रहेको हुनसक्ने त्यहाँ कार्यरत नवलपरासीका अर्जुन रेग्मीले बताए । 'म प्लेनमा इन्धन भर्ने काम गर्छु, क्याम्पछेउमा बसिरहेका बेला अचानक ठूलो आवाजले पडकेको सुनेको थिएँ,' रेग्मीले सुनाए, 'पछि थाहा लाग्यो, हाम्रै साथीहरू पनि त्यसमा परेका रहेछन् ।'

रुसमा बनेको एमआई-८ हेलिकप्टरमा यात्रु १८ जना थिए ।

'चालक दलका तीन सदस्य थिए,' जीसीले भने, 'उनीहरू बाँचे होलान् । किनभने १६ को निधन भएको र पाँच जना घाइते भएको खबर सुनेको थिएँ । नेपाली चारजनाबाहेक मृतकमा फिलिपिनो र अन्य पहिचान नभएको देशका नागरिक रहेको उनले बताए । जीसीले सोमबार दिउँसो पोखरास्थित घरमा बुबाआमालाई फोन गरेर आफ्नो स्थिति जानकारी गराएका थिए ।

'यहाँको कम्पनीले नेपालीका परिवारलाई क्षतिपूर्ति पठाउन बैंक खाता खोल्नका लागि खबर पठाइसकेको भन्ने सुनिएको छ,' नेपाली कामदारको निधनबारे जानकारी गराउने हेरात बेसस्थित धादिङका साधुराम थापाले भने ।

Indo-Nepal hydropower treaty set for revival

A giant 6,000 MW hydropower project that India and Nepal agreed to build in 1997 but lay stuck due to political tensions is set to get moving with Nepal announcing it would take the first ground-breaking steps.

The Pancheswor multipurpose project was the centrepiece of the Indo-Nepal Treaty signed in 1996-97, the two countries agreeing to harness the Mahakali river, which is known as Sarada in India.
The revival now will cost both governments more than Rs30,000 crore instead of the estimated Rs17,000 crore due to the long delay.
Nepal’s Finance Minister Surendra Pandey said the coalition government of Prime Minister Madhav Kumar Nepal would begin work on the construction of a ropeway and an approach road to the proposed site.
The announcement made in the budget speech on Monday for the current fiscal comes a day after India’s Water Resources Minister Pawan Kumar Bansal ended a two-day visit to Nepal, saying that Indo-Nepal cooperation in the field of hydropower had immense potential.
The Pancheswor multipurpose project envisions a 315m high dam and has been under fire from environmentalists in both countries.
However, a power-strapped Nepal last year agreed to give priority to the mega project as well as another controversial giant, the Saptakoshi multipurpose project that too entails a 269m dam.
During his Nepal visit, Bansal underscored the need for high dams to prevent floods in Nepal and India.
However, the revival will not be an easy task with the Maoists now sitting in opposition.
Last October, though the Maoist government of then prime minister Pushpa Kamal Dahal Prachanda had agreed to give a push to the two multipurpose projects, now that the party is out of power, it is likely to oppose these projects.
On Monday, soon after the Indian minister’s departure, an ethnic organisation of the Maoists, the Kiranti Rastriya Mukti Morcha, said it would oppose the 269m dam mentioned by Bansal.
It said the dam would inundate 336 villages